محمد آستانه اصل دوشنبه 11 دی 1396 08:51 قبل از ظهر نظرات ()
مسلمانان مرا وقتی دلی بودبه گردابی چو می افتادم از غمدلی همدرد و یاری مصلحت بینز من ضایع شد اندر کوی جانانهنر بی عیب حرمان نیست لیکنبر این جان پریشان رحمت آریدمرا تا عشق تعلیم سخن کرد                                                که با وی گفتمی گر مشکلی بودبه تدبیرش امید ساحلی بودکه استظهار هر اهل دلی بودچه دامنگیر یا رب منزلی بودز من محرومتر کی سائلی بودکه وقتی کاردانی کاملی بودحدیثم نکته هر محفلی بود                                               
 مگو دیگر که حافظ نکته دان استکه ما دیدیم و محکم جاهلی بود                                                



تعبیر: تنهایی و غم و اندوه را می توانی به شادی تبدیل کنی. با همنشینی با دوستان خوب می توانی راه تازه ای پیش پای خود قرار دهی. عشق و محبت را فراموش نکن.